Υπεραισιοδοξία…

Ο Ελληνας πρωθυπουργός έχει τη δική του οπτική στους ανθρώπους και τις καταστάσεις, κάπως υπεραισιόδοξη θα λέγαμε αν κρίνουμε απ’ αυτά που λέει με βεβαιότητα δημόσια -ισχυρίζεται λ.χ. ότι αν βγει κανείς μια βόλτα στην Αθήνα θα συναντήσει χαμογελαστά πρόσωπα…

Είναι προσωπική του εμπειρία ή του μεταφέρουν τέτοιες εικόνες συνεργάτες του; Πού τα είδε (ή τα είδαν) τα χαμογελαστά πρόσωπα; Εμείς που κυκλοφορούμε κάθε μέρα στο κέντρο της Αθήνας αλλά και περιφερειακά γιατί δεν τα βλέπουμε; Τόση στραβομάρα πια;

Οι πρωθυπουργικές διαπιστώσεις δεν αντέχουν σε κριτική· είναι ξένες προς την πραγματικότητα και όντως αρκεί μια βόλτα στην Αθήνα για να αναφανεί το… πασιφανές (πλην του πρωθυπουργού μας).

Τα πρόσωπα είναι συνήθως σκυθρωπά είτε αδιάφορα και -που είναι και το πιο σοβαρό- ανέκφραστα· παγωμένα και ασάλευτα, σε καταλαμβάνει ρίγος μερικές φορές όταν έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τέτοια παγωμένα πρόσωπα. «Γοργόνεια» πρόσωπα, που κατατρομοκρατούσαν μικρούς και μεγάλους.

Θηλυκός δαίμονας από παλιά η Γοργώ (ή Μέδουσα), που αντί για μαλλιά στο κεφάλι της είχε φίδια και όποιος τολμούσε να την αντικρίσει γινόταν πέτρα. Γοργώ την είπαν επειδή είχε άγρια ματιά. Να, αυτό το επίθετο είναι το καταλληλότερο να αποδώσει τα πρόσωπα πολλών σημερινών Ελλήνων.

Αγριοι, δηλαδή οιονεί πρωτόγονοι, πά’ να πει εκτός πολιτισμού, εκτός κοινωνικών ορίων. Ισως ακούγονται υπερβολικά όλα τούτα, δείχνουν, όμως, πώς είναι να είσαι ζωντανός νεκρός -και όχι χαμογελαστός ή χαζοχαρούμενος, όπως αποφαίνεται ο Ελληνας πρωθυπουργός…

Μόνο, ναι, οι χαζοχαρούμενοι μπορούν να χαμογελάνε όταν συναγελάζονται ή απλώς μετακινούνται μέσα σε μια θλιμμένη πόλη. Δεν έχει χαθεί η χαρά -μην το παρατραβάμε-, απλώς είναι δυσδιάκριτη ή περιτυλίγεται με πέπλα σιωπής και αμηχανίας.

Πολλά πρόσωπα είναι φόβητρα και θέλει χρόνο πολύ να απολέσουν το τρομώδες προσωπείο, να απαλύνουν την «οχληρή» έκφρασή τους. Υπομονή, αλλά ώς πότε; Μήπως είναι αργά τότε;

Είπε και το άλλο εντυπωσιακό ο πρωθυπουργός -παράδοξο και αυτό και δεν μπορούμε να ξέρουμε τις πηγές του ή το πώς ερμηνεύει την πραγματικότητα.

Κατ’ αυτόν λοιπόν υπάρχουν και καλές ειδήσεις, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο δεν αναδεικνύονται -προφανώς υπονοεί ότι τα μέσα ενημέρωσης αρέσκονται στον νήδυμόν τους ή επίτηδες αποκρύπτουν ή αποσιωπούν αυτές τις καλές ειδήσεις για να πλήξουν τάχα ή να αμαυρώσουν το θεάρεστο έργο της κυβέρνησής του.

Δυστυχώς δεν ανέφερε μία, έστω, καλή είδηση για να κρίνουμε εμείς οι ίδιοι εάν έχει δίκιο ή αν επιδίδεται στην ικανότητά του να ψεύδεται, κόντρα σε όλα τα γεγονότα (κόντρα στην αιματηρή αλήθεια), ενάντια στην ασφυκτική οικονομική ζωή πολλών κατοίκων τούτης της χώρας.

Είναι καλή είδηση, ίσως, ότι βγήκαμε στις αγορές; Είναι τόσο αδιάφορη που δεν την κρίνει κανένας. Αλλη καμιά καλή είδηση; Ευπρόσδεκτη θα ήταν…

πηγή

 

Advertisements
This entry was posted in Αναδημοσίευση από Η Εφημερίδα των Συντακτών. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s